„Dziekuje za mozliwosc porozmawiania z Inez,jesli mi czas pozwoli to jutro do niej podjade z bajkami.”
Wypaliłem płytę z bajkami, ściągniętymi z sieci. Dla tego dziecka, mogłem zrobić więcej niż dla swoich dzieci. Dziwne to, jak bardzo mnie zauroczyła. Była przy tym taka prawdziwa, taka uśmiechnięta, ufna. Może to, że czułem iż jest zupełnie bezbronnym dzieckiem, którym mogę się opiekować, dodawało mi animuszu i podwajało moje chęci aby być przy niej. Sama zaczęła mnie nazywać swoim tatą, tak bardzo była spragniona opieki kogoś, kto zastąpi jej ojca, który ją zostawił i który nie wie chyba o jej istnieniu.
Bezpieczne piwo w serwerowni, dopełniło dzień. Od roku wpędzałem się w nawyk. Na szczęście mój organizm nie pozwala mi abym przesadził. Stąd już niedaleko do alkoholizmu... Jeszcze papierosy. Masakra.
Ranek obudził mnie bólem głowy. Ketonal, kawa, poczta:
Paskudny dzień ale ta wiadomość wierciła mi w głowie. Niby proste słowa ale takie fajne, zaczepne. Ciekawe co miała na myśli?