POŻEGNANIE

Dziękuję Ci za te wszystkie lata, bo dałaś mi miłość i nadzieję. Została nadzieja. Lepsze to niż nic. To będzie proste i bezbolesne. W KIAnkę zmieści się to co tutaj mam, w domu, łącznie z rowerem. W piwnicy zostały 2 skrzynki i drobiazgi. To jeden kurs. "Moje" ubrania możesz oddać do lumpka, jeśli chcesz. Jeśli mi pozwolisz, to zabiorę je ze sobą. Zawsze je lubiłem bo były kupowane z miłością. Przyjadę w przyszłym tygodniu. Z działki zabiorę tylko narzędzia i sprzęt, to drugi kurs. Działka bez Ciebie zawsze była połową szczęścia. To nie jest moja działka. Trzeci kurs, to glebogryzarka, kosiarka i koła od Renault (są w garażu).

Nie znoszę pożegnań, może tylko z Pixelem. On jeden nigdy nie przestanie mnie kochać i nigdy nie zawiódł. Nie muszę robić testu na miłość i zabrać ze sobą Pixela aby się dowiedzieć gdzie jest Twoja miłość. To widać i czuć. Ja jej nie czuję od dawna. Porobię porządki w zdjęciach i filmach. Jeśli coś potrzebujesz - dostaniesz. Internet pozostawię do wygaśnięcia umowy. Potem można zrobić cesję.

Nie potrzebuję litości, współczucia, empatii, ubolewania, naprawiania. Potrzebuję miłości a twojej miłości nie czuję już od Ciebie straciłem do Ciebie zaufanie, budowane latami. Wolisz decyzję konowała, który nwet mnie nie wysłuchał. Jestem osobą wysoko wrażliwą ale nigdy tego nie okazuję, bo się boję że ktoś to wykorzysta przeciwko mnie. Dlatego zapisuję swoje uczucia a Tobie ofiarowałem czyste, bez pisania.

Dla jednych to droga z A do B, dla mnie to nieskończony cykl. To nie jest pesymistyczne stwierdzenie. To idealnie działający paradoks. Skoro koniec jest wpisany w początek, oznacza to, że koniec jednej drogi jest logicznym wymogiem wyboru kolejnej, a każdy dzień daje nowe paliwo. Paliwem jest uczucie. Cykl nie potrzebuje "naprawiania" ani interwencji – wystarczy go nie zakłócać, by trwał wiecznie. To spirala. Nie dam się kontrolować nikomu. Jestem wolnym człowiekiem. Takim cię poznałem i takim opuszczam. To Twoja decyzja, ja tylko ponoszę konsekwencje. Żegnaj i miej lepsze życie beze mnie. Dziekuję Tobie, że zostawiłaś mi wybór. Wybrałem. Skąd wiedziałem że tak się stanie? To pytanie na które mogę odpowiedzieć, to nie był plan A, to jest plan B. Ty podjęłaś decyzję a ja się z tym pogodziłem.

Michał (Arghatell)