POŻEGNANIE

To będzie proste. W KIAnkę zmieści się to co tutaj mam, w domu, łącznie z rowerem. To jeden kurs. "Moje" ubrania możesz oddać do lumpka, jeśli chcesz. Jeśli mi pozwolisz, to zabiorę je ze sobą. Zawsze je lubiłem. Przyjadę w przyszłym tygodniu, po pracy. Z działki zabiorę tylko narzędzia i sprzęt, to drugi kurs. Trzeci kurs, to glebogryzarka, kosiarka i koła od Renault (są w garażu).

Nie znoszę pożegnań, może tylko z Pixelem. On jeden nigdy nie przestanie mnie kochać. Potem usunę wszystkie kontakty, zostawię tylko to, co na stronie www.ognik.com. Porobię porządki w zdjęciach i filmach. Jeśli coś potrzebujesz - dostaniesz. Internet pozostawię do wygaśnięcia umowy. Potem można zrobić cesję.

Nie potrzebuję litości, współczucia, empatii, ubolewania. Potrzebuję miłości a twojej miłości nie czuję już od Ciebie. Jestem osobą wysoko wrażliwą ale nigdy tego nie okazuję, bo się boję że ktoś to wykorzysta przeciwko mnie. Dlatego zapisuję swoje uczucia a Tobie ofiarowałem czyste, bez pisania.

Dla jednych to droga z A do B, dla mnie to cykl. To nie jest pesymistyczne stwierdzenie. To idealnie działający paradoks. Skoro koniec jest wpisany w początek, oznacza to, że koniec jednej drogi jest logicznym wymogiem wyboru kolejnej. Cykl nie potrzebuje "naprawiania" ani interwencji – wystarczy go nie zakłócać, by trwał wiecznie. To spirala.

Michał (Arghatell)