Arghatell 26.04.2026 14:37:42
Jeśli mam przestać mówić co widzę, słyszę i czego doświadczam, jeśli mam przestać interesować się Wami i otaczającym mnie światem, jeśli nikt nie chce ze mną stworzyć dialogu, a zadając mi pytania nie słucha odpowiedzi, czepiając się słówek, to co ze mną jest nie tak?
Brak merytoryki i nierozumienie kontekstu (tematu) jest dla mnie najwyższym poziomem ALARMU, że rozmawiam z osobą która próbuje mnie " nadpisać" czyli zmienić moją wypowiedź na taką którą która pasuje do niego. To tak samo jak ustalać sobie cenę w sklepie, na taką jaka nam odpowiada.
Jestem cierpliwy i potrafię wyjaśnić nawet bardzo skomplikowane rzeczy. Dlaczego inni tego nie potrafią, nie próbują, nie chcą? Dlaczego spotykam się z agresją i ignorancją?
Świat postrzegam jako mechanizm, tak samo jak każdy inny mechanizm. Jeśli w mechanizmie widzę/słyszę zgrzyt, to go naprawiam, bo to jest moją rolą. Taki się urodziłem i wychowałem.
Mechanizmem dla mnie są też uczucia. Miłość, harmonia, piękno,współczucie,radość, smutek, zaufanie, to mechanizmy budujące życie. Jeśli widzę że ktoś utracił zdolność odczuwania piękna, harmonii, miłości, współczucia, radości, słuchu, smaku...to dla mnie jest najwyższym poziomem ALARMU, że coś jest nie tak z taką osobą.
Jeśli słyszę: "nie!", "co Ciebie to interesuje?, " bo tak" , bez wyjaśnienia " dlaczego", uznaję to za najwyższą formę braku zdefiniowania logicznej odpowiedzi. To nie wstyd, zażenowanie, konsternacja, to uznanie mnie jako osobę agresywną którą nie jestem a moja troska wynika tylko z tego, że widzę u kogoś zmiany bo kiedyś ich nie widziałem, dlatego że uczucia które kiedyś były obecne, teraz znikają a ja widzę ten zanik.
To mnie przeraża że tracę kogoś z jego woli a nie z mojej. Jeśli nic nie zrobię to utracę to na zawsze. Wtedy wszystko straci sens. Nie mogę do tego odpuścić.
Ludzie chorzy umysłowo nie są tego świadomi. Dlaczego ja jestem świadom tego wszystkiego? Czy jestem chory umysłowo i to co robię jest nielogiczne i to moja fantazja? Dlaczego ta fantazja jest prawdą?
Mogę też milczeć i nie widzieć nie słyszeć, ignorować, poddając się wszystkiemu, pozostając biernym obserwatorem tego rozpadu. Nie potrafię tego, aby być biernym. Nie umiem egzystować.